ridesolo18

Ride solo, be careful, stay healthy #18

#RideSolo is de nieuwsbrief voor en door de leden van RTC Duurstede. Hier lees je leuke verhalen en belevenissen van o.a. de RTC evenementen, nieuws vanuit de vereniging en laten we je kennis maken met leden. In iedere editie staat een mooie routesuggestie en linken we naar wat entertainment voor de niet fietsdagen.

De redactie van de RideSolo nieuwsbrief zijn Lex & Walter. Heb jij een leuk verhaal, een mooie route of andere fiets/verenigings- gerelateerd verhaal laat het ons weten.

RTC DUURSTEDE 1981 – 2021

EEN JUBILEUM DAT JE WILT VIEREN

In deze #RideSolo Nieuwsbrief:

# Eersten van het peloton – Gerard Troost
# Uit het peloton – Jeroen Rosengarten
# Mechanic maniac – Gravellers bucket-list.
# RTC dames weer op pad
# Marcels Mooiste – Gravelrondje Lunteren
# Home Entertainment

De Giro

De klok is verzet de zon schijnt of het regent, het is voorjaar! Met prachtige voorjaarskoersen en een ongelooflijke overwinning van Dylan van Baarle tijdens Dwars door Vlaanderen achter de rug staan we nu aan de vooravond van de eerste grote ronde, de Giro. Vorig jaar leek het er even op dat Wilco Kelderman de 2e Nederlander was die na Tom Dumoulin de eindwinst van deze mooie ronde zou behalen. Helaas mocht dit niet zo zijn, ik denk nog altijd dat dit met beter ploegenspel wel mogelijk was, maar goed, de beste stuurlui….
Gaat Bauke het dit jaar doen? Nee, de inmiddels 34 jarige “Mollemaler” is moeilijk te lossen maar heeft al aangegeven zijn klassementsambities aan de kant te zetten en gaat vol voor de etappe overwinning(en). Nederlandse etappe overwinningen kunnen ook nog komen van Dylan Groenewegen, maar is hij in vorm en misschien nog wel belangrijker, durft hij nog vol te sprinten? Lukt dat niet dan heeft de boodschappenboer uit Veghel ook nog David Dekker achter de hand, jong talent die zeker niet bang is om het te proberen!
Verder is het kijken naar renners als Taco van der Hoorn, Bert-Jan Lindeman, Oscar Riesebeek, of Lars van den Berg zij rijden allemaal bij aanvallersploegen die geen echte klassementsmannen hebben en mogen dus de aanval kiezen, wat zou het mooi zijn al deze jongens eens mogen strijden voor een etappe!

UIT DE BESTUURSKAMER

Jubileumjaar 2021 2022, 40 RTC Duurstede

Omdat het organiseren van groepsactivteiten op dit moment nog steeds niet mogelijk is, althans niet in de vorm zoals zowel de jubiliumcommissie als het bestuur dit voor ogen had, is besloten dat alle activitieten doorgeschoven worden naar 2022!

Wel wordt er nagedacht over alternatieven activiteteiten die mogelijk later dit jaar alsnog georganiseerd kunnen worden.

UIT HET PELOTON

Eersten van het peloton

RTC Duurstede beleeft in 2021 haar 40-jarig bestaan als wielerclub in Wijk bij Duurstede.
In dat kader gaat de redactie komende maanden op bezoek bij de mensen van het 1e uur; iedere RideSolo verschijnt een exclusief interview met een van hen.
De koppositie van Arno wordt overgenomen door Gerard Troost.

Gerard, was jij ook in de Gouden Leeuw?
Nee! Ik ben van iets later, ik werd in april 1981 lid. Dat kwam zo: een collega van mij had gefietst en bood mij zijn racefiets – een mooie Koga Miyata- te koop. Die kon ik geschikt overnemen, zo ging ik m’n 1e kilometers maken én wat is er mooier om je aan te sluiten bij een echte ren – en tourclub.

Gerard, hoe ging dat verder?
Ik vond het hartstikke leuk om zo op de avonden de eerste ritjes van 60 – 65 kilometer in de omgeving te maken. In het weekend verder, maar ook al ging het soms best hard, het was altijd in een kameraadschappelijke en gezellige sfeer. We waren een jonge club en best ambitieus; naast een programma voor de renners boden we een uitgebreid toerprogramma. 13 toertochten per jaar vraagt veel qua organisatie en dat maakte dat ik snel 2e secretaris werd, verantwoordelijk voor het hele toer-gebeuren. Toertochten organiseren vraagt veel van een vereniging; het was de kunst om zoveel mogelijk leden te vinden die konden bijdragen. Door bijv. de partners van de mannelijke leden te vragen om de inschrijftafel voor hun rekening te nemen konden de betreffende leden toch zelf meefietsen. Dat was leuk en zorgde gelijk voor veel gezelligheid; zo af en toe een bos bloemen voor de dames maakte veel goed……….

De redactie mocht nog even een kijkje nemen bij de fietsen (een racer en een hybride/gravelbike) van Gerard. Beide mooie Koga’s, niet langer afgemonteerd met een traditionele stuurbocht maar met een flatbar. “Veel comfortabeler en ook een stuk veiliger bij plotseling manoeuvreren.”
Beide fietsen hebben gezelschap van een fraaie Italiaanse scooter. Navraag leert dat die ook nog regelmatig de weg op gaat. Niet enkel om te toeren; Gerard is ook weleens “brommerman” voor wie eens lang op snelheid wil trainen.

In de jaren 19985-1986 hingen er toch wat donkere wolken boven RTC Duurstede……………er was verschil van inzicht en wrevel m.b.t. een sponsorwisseling.Doorgaan bleek enkel mogelijk met een nieuw bestuur. Tussentijds waren al wat leden afgehaakt in verband met deze te openlijke twist en het feit dat m.n. de wedstrijdrenners in bijv. Amersfoort en Culemborg goed onderdak konden. Het ledental van ruim 100 liep terug naar ca. 60. In die periode en met die erfenis werd ik in 1987 voorzitter van RTC Duurstede.
Vrij snel diende zich nog een volgende uitdaging aan voor de club: ons clubhuis. Opgebracht en gebouwd door de leden was het in de loop van de tijd zijn functie wat verloren (o.a. door minder renners). De vaste lasten en het beroep dat werd gedaan op leden vormden wel een behoorlijke last. (redactie: tussentijds was dat clubgebouw ook nog een gedeeltelijk getroffen door een brand).
In diezelfde periode hadden meerdere sportverenigingen behoefte aan accommodatie en stond de gemeente Wijk bij Duurstede open voor een gecentraliseerde aanpak). In dat “carrousel” is het ons gelukt om het clubhuis te verkopen; het resultaat was zo’n 55.000 gulden dat direct ten gunste kwam aan het eigen vermogen van de vereniging. Hoewel een deel van de leden daar anders over dacht, hebben we dat bedrag niet uitgekeerd aan de leden, maar binnen de vereniging gelaten. De jaarlijkse rente (toen nog 7 á 8%) kon worden ingezet voor verenigingsactiviteiten. “Feitelijk is dat de nu nog jaarlijkse koffie met appeltaart bij clubritten“.
“Daarmee raak je wat mij betreft,ook de essentie van een club; die is én moet voor iedereen toegankelijk zijn, ongeacht je inkomenspositie. Mooi dat zo’n eigen vermogen van de club dat mogelijk kan maken; dat resulteert erin dat je een mooi kledingpakket en voldoende attractieve activiteiten kunt aanbieden zonder dat leden daar iedere keer voor moeten betalen.”
In 1994 was het na 7 jaar voorzitterschap welletjes en kon ik de vereniging in goede handen geven aan Alle Elbers.

Hoe was dat met jou als renner, Gerard?
Renner is een groot woord, ik ben meer van het toeren. Altijd al geweest, ook in de beginjaren. Hoewel ik ook niet vies ben van even stevig tempo maken en een flinke afstand fietsen, staan andere zaken bij mij voorop. Ik vond het leuk om -ondanks verplichtingen van jong gezin en drukke baan- om wekelijks samen met de club op pad te gaan en ritjes van 60 km “uit te bouwen” naar 120 km. In de beginjaren reed ik toch zomaar 5 tot 6 duizend km per jaar. Devies daarbij: gezelligheid en kameraadschap; het is zoveel leuker om samen te bewegen en de uitdaging aan te gaan!

Kun je hoogtepunten met ons delen?
De Ronde van Wijk. Iedere ronde staat of valt met goede sponsoren, zij brengen immers het prijzengeld bij elkaar wat weer zorgt voor een attractief deelnemersveld. De Ronde van Wijk was favoriet bij veel renners, tot op landelijk niveau; er was immers wat te verdienen. Ik heb op de achtergrond veel kunnen doen zodat sponsoring goed geregeld was. Door naast de mannen ook veel aandacht (en prijzengeld) beschikbaar te stellen voor de dames- en jeugdwedstrijden, hebben we ook veel gedaan voor de promotie van dameswielrennen.
Persoonlijk hoogtepunt was toch wel het jaarlijkse MTB-weekend in de België.
We huurden dan met 15-20 mensen een enorm groot huis ergens centraal in de Ardennen. Drie dagen met de MTB op pad en dan “thuiskomen” in zo’n buitenhuis. “Mooier en gezelliger kan het niet!”

Wat is kenmerkt RTC Duurstede?
Voor mij is het nog steeds een gezellige vereniging waar je mensen ontmoet die het leuk vinden om samen te bewegen. Fietsen is een leuke manier van sporten in een leuke sfeer. Een echte no-nonsense sport, geblaat en een grote mond worden op de fiets wel “afgestraft”.
Je moet het gewoon doen, dat sluit wel aan bij mijn motto; ik ben een doener!
Ik heb aan 40-jarig RTC Duurstede heel veel plezier beleefd; ben blij dat ik er met veel plezier energie en activiteit in kon stoppen. Daarnaast is het mooi te zien dat nog zoveel mensen van het 1e uur lid zijn en fietsen; dat zijn dan ook fietsmaatjes voor mij.

Hoe zie jij de toekomst van RTC Duurstede?
Mooi om te zien wat er nu staat en hoe de populariteit van fietsen z’n weerslag heeft op het ledental. Ik denk dat de structuur met wegkapiteins -die naast de zorg van veiligheid, ook belangrijk zijn voor de sociale cohesie en kameraadschap- zorgt voor een goede ruggengraat. De vereniging biedt daarnaast nu voor elk wat wils qua snelheid en gezelschap (de snelle 35 groep of de rustiger 23 groep). En vergeet niet de stormachtige groei van de dames en alles wat daar wordt georganiseerd.
Daarmee blijft RTC Duurstede een club waar mensen samen fietsen met veel ruimte voor contact en gezelligheid.

JUBILEUMSOKKEN

40 jaar RTC sokken

Als het goed is heeft iedereen namens het bestuur een paar mooie jubileumsokken ontvangen. Uiteraard draag je deze sokken bij alle (jubileum) activiteiten waar je er van top tot teen gesoigneerd wilt uitzien!

Wil je een extra paar bestellen of zoek je nog een leuk kadootje?

UIT HET PELOTON

Uit het peloton: Jeroen Rosengarten

Jeroen spreken we bij een kopje onvervalste espresso, tussen 2 Teams-vergaderingen door; als velen wordt zijn drukke agenda ingevuld met veel virtueel overleg. Gelukkig is er na een drukke werkdag toch nog tijd voor een rit op de racefiets. Voor RideSolo maakt hij graag even tijd.

Wil je wat van jezelf vertellen, Jeroen?
“Ja hoor, zeker! Ik ben Jeroen Rosengarten, 45 jaar; gehuwd met Sri, samen ouders van 3 meiden. Geboren en getogen in Wijk; na mijn middelbare school een aantal jaren in Apeldoorn en Arnhem gestudeerd (HTS-autotechniek) en gewoond. Nu als manager business development werkzaam bij Alfa Laval; mijn business unit richt zich op het verduurzaam maken van de (zee)scheepvaart en mijn afdeling ontwikkeld daar de toekomstige producten voor. Als gevolg van de energietransitie, heel veel ontwikkelingen en mogelijkheden vanuit techniek om milieueffecten te substantieel verkleinen; voor mij boeiend en spannend op het snijvlak tussen techniek en concreet “verduurzamen”.

Fietshistorie
Ben al vanaf m’n 30e een “recreatieve” fietser; veel hier in de omgeving en soms met vrienden de bekende toertochten in Limburg en de Ardennen. Zo’n 12 jaar geleden, geënthousiasmeerd door Martijn Willems (redactie: Jeroen en Martijn waren van lang klasgenoten) lid geworden van RTC Duurstede. Anderhalf jaar fanatiek alle avonden en weekenden meegereden; door een internationale baan met veel “uit koffers leven” het fietsen op een laag pitje moeten zetten. Ondertussen ook nog een MBA-studie gedaan en een thuisfront met 4 vrouwen maakte dat van fietsen heel weinig terecht kwam.
Wel ging de fiets ieder jaar mee op vakantie, al werd ik in de Zuid-Europese zon wel eens heel hard geconfronteerd met de weinige km’s en gebrekkige voorbereiding.
Naast een wegfiets staat er ook een MTB in de schuur. “Leuk om m.n. in herfst en winter mee naar de Utrechtse heuvelrug te gaan. De sensatie van het afdalen en het opvolgend wisselend parcours maakt het uitdagend! Wel merkt ik iedere rit dat ik me technisch nog kan verbeteren, maar dat houdt je scherp!”

Met je dochter op de MTB?
Klopt ja,…………dat is Sophia. Met haar fiets ik regelmatig een heel of halfrondje Austerlitz. Zij vindt het stoer om met haar vader op pad te zijn en dat is het natuurlijk ook. Prinses Sophia heeft de regie en bepaalt of het een hele of maar een halve ronde wordt.

Hoe kwam je bij RTC Duurstede?
Na de 1e kennismaking en bemoeienis van Martijn ben ik in 2019 buurman geworden van een fietsgek RTC-lid; mede daardoor in 2020 voor de 2e keer als lid aangesloten.
Maar ja, werd overheerst door corona dus van clubritten is niet zoveel gekomen, hopelijk is dat in vervolg van dit jaar beter.

Jeroen houdt ook van gravelrides

Nog een doel voor 2021?
Nee niet echt, in ieder geval niet scherp. Komt ook door corona; samen fietsen en trainen is nog niet mogelijk. En dat is wel waarvoor je lid bent van een club; samen sportief beter worden én natuurlijk de kameraadschap van samen op pad. Wel zou ik een of meerdere cyclo-sportieven willen gaan rijden, maar ook hier geldt: dat zal pas na de zomer zijn. Tussentijds kan ik flink werken aan m’n klim-capaciteiten, die heb je buiten Nederland echt wel nodig. Concreet zit ik al te kijken naar de Sean Kelly-classic medio augustus in België. “En dan graag met ander RTC-renners; dus wie zin heeft, laat maar weten!”
En natuurlijk aansluiten in de 32 groep als we weer op pad kunnen.

Leukste belevenis?
“Dat zijn er natuurlijk nog niet zo veel, maar dat gravel event 12/13 december was wel heel geslaagd.” Samen fietsen op een compleet andere wijze dan je gewend bent in een nieuwe omgeving zo dichtbij! “We kwamen op plekken minder dan 15 km van Wijk waar ik nog nooit geweest was. Voor herhaling vatbaar!”

Wat verwacht je van RTC Duurstede?
Samen trainen en naast de provincie andere delen van Nederland leren kennen. Naast het sportieve waardeer ik ook de gezelligheid en zo een social ride als gravel event. En zo’n meerdaagse buitenlandweek en/of binnenlandweekend lijkt me ook gaaf. Dat komt wel na deze tijd: “We gaan het vast allemaal meemaken!”

UIT HET PELOTON

Dames RTC weer op pad.

Op 27 maart hebben we onze klokken verzet, is de zomertijd ingegaan.
Voor de damesgroepen van RTC het moment om de woensdagavond weer gezamenlijk op de fiets te stappen.
De coronamaatregelen noodzaken om dat dit voorjaar in een aangepaste vorm te gaan doen; de dames hebben hiervoor een heel unieke en leuke vorm gevonden.
Hoe gaat het in z’n werk?

Iedere week maakt en stuurt Bea een route in de vorm van een KOMOOT GPX-bestand én vormt duo’s die vervolgens samen vanaf een zelfgekozen punt starten.
Alleen de 1e avond was er in de vorm van een eenvoudige fietscontrole nog een gezamenlijk (eind)punt; de opvolgende weken hebben de rensters de vrijheid (en verantwoordelijkheid) een afspraak te maken wanneer zij die week samen op pad zullen gaan.

De opdracht via Whatsapp
In strijd voor de mooieste foto!

Iedere week zijn de duo’s van een andere samenstelling, iets wat positieve reacties oproept. “Zo leren we elkaar (nog) beter kennen en leer je andere rensters kennen! De wekelijks wisselende contacten worden op prijs gesteld,” grapte Bea.
Daarnaast gaat bijna iedereen op de fiets; de dames vinden het fijn dat er iets wordt georganiseerd, daarmee is de drempel om te gaan veel lager.
De avonden staan in het teken van een trainingsopdracht (zie kader) en een meer ludieke en creatieve opdracht! Zo wordt er iedere woensdag gestreden om de leukste foto van die avond; de jury bestaat uit 2 dames die door langdurig blessureleed even aan de kant moeten staan.
Kortom : een creatief en mooi antwoord om toch samen te kunnen fietsen in corona tijden.

MATERIALEN & TECHNIEK

Materialen en techniek

Gravellers bucket-list.

Omdat het kan: nog één keer over gravellen!
Het lijstje wat verderop in dit stukje gaat volgen, is voor de gravelrijders die alle “boxes” al afgevinkt hebben.
Boxes zoals bijvoorbeeld: Dikke gravelbike: check! Juiste en goede kleding: check! Alle “gravel-kennis” in huis (over banden, juiste verzet): check! Alle onverharde paden in Nederland zo’n beetje afgewerkt?: check!

Wat moet je dan nog als zijnde een zichzelf serieus nemende gravel-tijger? Dan ga je natuurlijk next-level!
En hoe kan je dat beter doen dan op avontuur gaan in nieuwe omgevingen, in uitdagende ritten?
Waar voor de wielrenners events zoals de Marmotte of de Dolomieten marathon het summum zijn, zo zijn er natuurlijk ook voor gravel-rijders events die je gereden “moet” hebben.
Weliswaar met minder historie & heritage dan de hierboven genoemde “monumenten” voor wielrenners, maar zeker niet minder uitdagend. Zeker wél avontuurlijker trouwens.. 😉

Onderstaande events gaan misschien wel of niet door dit jaar door de Corona pandemie, maar zelfs als er geen enkele doorgaat, dan heb je in elk geval wat inspiratie voor volgend jaar!

Om te beginnen in de buurt:

Where the streets have no name

Door de mannen en vrouwen van True Grit, het inmiddels best wel bekende “Where the streets have no name”.
Data voor 2021 zijn nog onzeker, maar de routes liggen er niet minder klaar om. Inmiddels met plannen op meerdere locaties (naast Lage Vuursche ook Groesbeek bijvoorbeeld), en uiteraard keuze uit meerdere afstanden.
Qua routes en/of gebied misschien niet exotisch, omdat je zelf deze routes ook best aan elkaar kan knopen, maar qua ambiance wel degelijk next-level.
Muziek, bier, pizza, hamburgers, hippe vogels: check! Allemaal present & dit zorgt er echt voor dat het aanvoelt als veel meer dan een veredelde toertocht á la DTC uit de jaren 80.. 😉

Where the streets have no name 2017*

De Laurens ten Dam Gravel Raid

Jazekers: de man die met een bebloed hoofd, onherkenbaar Tour de France etappes heeft afgewerkt, heeft als échte hipster uiteraard zijn eigen gravel-event.
En wat voor één!
In de buurt van Oberhausen liggen verscholen in de bossen 2 routes (110km en 140km), met heel veel gravel en daarbij een fors aantal hoogtemeters.
Het leuke van de LTD Gravel raid is naast het fietsen ook de ambiance: mannen met baarden, tattoos’s & gitaren, hamburgers van ambachtelijk & eerlijk vleesch, bier van de lokale brouwer en hier en daar ook nog eens een “BFN-er” (Bekende Fietsende Nederlander).

Wat verder uit de buurt:

DIRTY KANZA

Ja, met hoofdlettters. Dirty Kanza mag dan wel geen Dirty Kanza meer heten, maar het is toch echt “the mother of all gravel-events”.
Hier heb je het allemaal: grote massa’s vreemde vogels op allerlei fietsen, die zichzelf met een dikke lach op het gezicht compleet “binnenste buiten” rijden op de lange, zware parcoursen.
In het stadje Emporia in Kansas drommen elk jaar ongeveer 3000 rijders samen om van start te gaan.
Met afstanden van 25 tot 350 mijl (ja, je leest het goed…) biedt de Unbound/DK voor ieder wat wils. Even voor de duidelijkheid: 350 mijl is een dikke 560 kilometer…niet voor watjes dus.
Er zijn ook normalere afstanden van 100 en 200 mijl, nog steeds geen peuleschilletjes (maar een stuk minder gek dan de 350 mijl..)

Dirty Kanza*
Dirty Reiver*

Dirty Reiver

Net aan de overkant, in Engeland. Lekker dichtbij dus & toch ben je direct in een hele andere wereld.
Is vooralsnog uitgesteld tot september, maar ook dan (met veel regen, want Engeland) zal dit een dijk van een event zijn.
Startend in de nabijheid van Kielder Castle kan je kiezen uit routes van 65, 130 of 200km. Ook dus wederom een uitgelezen kans om jezelf volledig uit te wonen en “de kas” helemaal leeg te rijden.
Prachtige bossen, veel heuvels en gravel voor zover het oog reikt: gravel-walhalla dus.

Nog een paar links naar events, om weg te dromen:

Lost and found bikeride
Grinduro
Dirty boar
Jeroboam bike

De events hierboven zijn maar een kleine greep uit het enorme aanbod wat er inmiddels is, desalnietemin zijn dit wel de “pareltjes” wat mij betreft.
Maar het kan natuurlijk ook anders..
Gravellen is juist zo leuk vanwege het avontuur, je kan ook denken aan een eigen versie van de Strade Bianche in Italie: maar dan met nóg meer gravel in een door jezelf gecreerde variant van de bestaande route.

Als je dus op zoek bent naar the next-level, kijk dan verder dan de Marmotte als je op zoek bent naar een uitdaging. De wereld van het gravellen heeft namelijk minstens evenveel uitdaging in petto.

* foto’s in dit artikel zijn verkregen via of na goedkeuring van de organisaties geplaatst.

MARCELS MOOISTE

Marcels Mooiste

Marcels mooiste dankt haar aan een van de beste RouteMeister van Europa, althans als de redactie hiervoor een prijs mocht uitreiken! Naast Marcel beschikt RTC Duurstede uiteraard over legio routetoppers, zeg maar het FC Barcelona van routemeisters is lid van onze vereniging. Vandaar dat in deze rubriek ook regelmatig ruimte is voor een van de andere toppers!

Dit keer een mooie gravelroute van Michel, ongeveer 100km richting Lunteren.
De route start met een stukje asfalt om even warm te rijden richting Leersum om daar over de gravelfietspaden de Heuvelrug door te steken richting Renswoude.
Vanaf km 17 duik je een pad in, Groeperkade. Een mooi off-road pad van goed 4km die je voorbij Renswoude brengt.

Het gebied boven Renswoude en Ederveen ligt vol met onverharde boerenwegen die in deze route maximaal benut worden. Let op, een kuil in de weg is hier niet zeldzaam!
Eenmaal bij Lunteren aangekomen zul je merken dat de gravelpaden overgaan in veel onverharde zandwegen, die zijn nu nog goed begaanbaar, maar zullen er van de zomer lekker mul bijliggen.
Meestal ligt er wel een fietspad naast, maar die hebben wij niet nodig natuurlijk…
De route maakt een rondje om het natuurgebied Wekeromse Zand en zal vanaf hier met zoveel mogelijk onverharde paden richting Veenendaal gaan.

Gravelroute richting Lunteren

Als toetje gaat de route letterlijk de Heuvelrug over. Hiervoor moet de onverharde klim Prinsenveld worden bedwongen. Na 85km gravelen valt die altijd tegen is mijn ervaring.
Wanneer de klim erop zit kom je vanzelf in Amerongen uit, aan jou de keus de route verder te volgen of lekker uit te fietsen richting Wijk.
Veel plezier!

Gravelroute Lunteren

Heb jij nog een leuke route die je met RTC leden wilt delen? stuur deze naar de redactie info@rtcduurstede en misschien staat jou route hier de volgende keer wel.

ENTERTAINMENT

Home entertainment

In deze editie linken we naar 2 series, de eerste is een nog lopende serie over de weg naar Roubaix van Yves Lampaert de andere serie gaat over de laatste 4 dagen voor het openingsweekend van Victor Camenaerts.

The Impossible Route

Death Valley is een 7-daagse EPIC gravel-fietsavontuur over een van de moeilijkste banen ter wereld. Twee rijders, Jeremiah Bishop en The Vegan Cyclist, proberen te fietsen langs een beproefd motorparcours genaamd “The California Backcountry Discovery Route (CABDR).

Greg LeMond, comebackstory

In deze korte documentaire neemt Hamza je mee terug in de tijd naar de jaren 80 met het verhaal van de Amerikaanse wielrenner Greg LeMond, waarvan hij denk dat het het grootste en beste comeback verhaal is in sport en wielrennen.

Wat als de podcast

Ben jij een amateurwielrenner of wil je beginnen met wielrennen, dat is dit de podcast voor jou! In ´Wat als?! De wielerpodcast´ gaan Marnick Rekker, Niels van Ekeren en Jeffrey Wiese opzoek naar de perfecte fietser en schetsen zij een handleiding waardoor jij de beginnersfouten kunt voorkomen. Geïnteresseerd? Abonneer nu op jouw favoriete podcast app en mis niks van onze tips en tricks!

klik op foto voor alle afleveringen watalsdepodcast.nl

The Run Up

Dit seizoen is er een nieuwe manier om de beste vrouwelijke wielrenners ter wereld bij te houden.
Maak kennis met The Run Up, een nieuwe webserie die je meeneemt naar enkele van de beste teams van de WorldTour in de dagen voorafgaand aan de grootste wielerwedstrijden.

40 JAAR RTC DUURSTEDE!

Alle informatie, verslagen en leuke weetjes rondom het jubileum verzamelen wij op een aparte webpagina. Klik op bovenstaande button om naar de webpagina RTC 40 jaar te gaan.

VERTEL HET ONS

Vertel het ons.

Is er iets wat je anders gedeeld had in onze gezamenlijke avond- en weekendrit, vertel het ons, door jou belevenis of gedachte te delen. Mail ons info@rtcduurstede.nl

Veel plezier komend weekend

MET DANK AAN

GOED WEEKEND, WEES VOORZICHTIG, BLIJF GEZOND!

Vorige editie lezen, klik op onderstaande button.