ridesolo17

Ride solo, be careful, stay healthy #17

#RideSolo is de nieuwsbrief voor en door de leden van RTC Duurstede. Hier lees je leuke verhalen en belevenissen van o.a. de RTC evenementen, nieuws vanuit de vereniging en laten we je kennis maken met leden. In iedere editie staat een mooie routesuggestie en linken we naar wat entertainment voor de niet fietsdagen.

De redactie van de RideSolo nieuwsbrief zijn Lex & Walter. Heb jij een leuk verhaal, een mooie route of andere fiets/verenigings- gerelateerd verhaal laat het ons weten.

In deze tweede #RideSolo Nieuwsbrief van 2021:

# Eersten van het peloton – Arno
# RTC Jubileumsokken
# Uit het peloton; Ludwig van Aagten
# Mechanic maniac – alles over materiaal en techniek
# Meters Maken en RTC van 40 naar 400
# Marcels Mooiste – binnen fietsen
# Home Entertainment

RTC DUURSTEDE 1981 – 2021

EEN JUBILEUM DAT JE WILT VIEREN

Weersomslag

Na een week van kou, sneeuw en schaatsen mochten we weer buiten spelen op de racefiets. Hiervoor moest ik even diep in de kledingkast duiken want wie verwacht nou dat het na een zeer koude periode gelijk zo’n mooi weer wordt. De winterkleding aan de kant geschoven op zoek naar de dunne beenstukken en een dun shirt met lange mouwen. De bandjes opgepompt en heerlijk genoten van de voorjaarszon!

Altijd leuk om naar andere wielrenners te kijken, zit de een nog in het wintertenue inclusief sjaaltje en dikke handschoenen op de fiets, het andere moment zie je iemand in de korte broek en een korte mouwen shirt. Zelf leg ik de grens bij 15 graden, daaronder altijd arm- en beenstukken, daarboven mogen ze uit als de zon schijnt.    

UIT HET PELOTON

Eersten van het peloton

RTC Duurstede beleeft in 2021 haar 40-jarig bestaan als wielerclub in Wijk bij Duurstede.
In dat kader gaat de redactie komende maanden op bezoek bij de mensen van het 1e uur; iedere RideSolo verschijnt een exclusief interview met een van hen.

Han zijn vertrekpositie wordt overgenomen door Arno Schuurman.

Arno, jij was ook in de Gouden Leeuw?
Klopt, daar was ik ook! Een van de jongsten die avond, dat herinner ik me nog wel.

Arno, hoe is het gekomen?
Ik had vlak daarvoor een nieuwe fiets gekocht en las deze oproep in de plaatselijke krant. Wie er allemaal was………dat weet ik niet meer precies. Wel dat het een initiatief van Jacques Kooijman was, Han was er ook. Ik was de jongst aanwezige, maar dat was geen enkel bezwaar.
Ik ging naar die avond in de Gouden Leeuw omdat ik al een tijdje serieus fietste en het me leuk leek om met andere Wijkers samen te fietsen. Daarnaast besteedde ik best wel veel van mijn tijd aan een andere sport. Basketbal, naast dat ik zelf speelde was ik ook trainer en coach van een lagere spelersgroep. Ook deed ik veel aan o.a. hardlopen en bergsport.

RTC Duurstede was bij de start een vereniging met 2 gezichten, we waren naast een wielrenvereniging ook tegelijkertijd een toerfietsclub. We hoorden bij de KNWU, die “kleurde” bij het begin sterk het wedstrijdgebeuren; alles rondom de toerafdeling moest nog echt worden opgezet. Dat moest de daaropvolgende in jaren vorm krijgen; via dat toergedeelte ben ik er verder ingerold.

Hoe was dat met jou als renner, Arno?
Wat wedstrijden heb ik wel gereden, maar dat waren meer de recreantenwedstrijden. Ik trainde soms mee op de donderdagavond A/B trainingsavonden op een afgesloten deel van het industrieterrein (net als mannen als Ton Stegmeijer, Han Nagelhout, Joop de Heus en ik meen ook Hans Spenkelink).
Instappen in de “echte” wedstrijden bleek voor mij moeilijk, d’r werd soms snoeihard gereden en er was altijd gekrakeel. Naast dat de benen spraken, was er altijd ook heel veel gekanker en de nodige bluf. Iets wat niet echt trok, ik vond het vervelend. Dat maakte ook dat ik naast de wedstrijden veel meer voor de toerafdeling ben gaan doen.

Wat waren jouw eerste clubactiviteiten?
Ik heb me eigenlijk vanaf 1983 ingezet voor de toerafdeling; ik was van in de periode +/- 1983-1987 voorzitter van de toerafdeling van RTC. Dat was een behoorlijke klus. In die tijd was het de bedoeling om zoveel mogelijk tochten te organiseren en naast onze eigen clubleden zoveel mogelijk andere deelnemers aan te trekken. We waren daarvoor o.a. aangesloten bij de KNWU en moesten zorgen dat we met zoveel mogelijk tochten in de door de KNWU uitgegeven gids met toertochten kwamen. Onze grootste “concurrent” in die tijd was DTC Driebergen, deze vereniging was lid van de NTRU. De NTRU gaf destijds al een toergids uit met ongeveer 16000 toertochten. Na verloop van tijd zijn de toerfiets organisaties samengegaan in de NTFU.
Midden jaren 80 hadden ongeveer 130 leden. Zelf hadden we elke 3 weken een toertocht. Dat we betekende nogal wat: route bedenken, voorfietsen, tocht uitpijlen, routebeschrijving maken en “stencillen”, stempelposten bemannen en inschrijving in het clubhuis op de Mariënhoeve. We trokken zo soms – in de goede jaren- 300 à 400 mensen bij een toertocht. Op de dag zelf betekende dat, naast de inschrijving ook alles qua catering. Dat was ook een behoorlijke inkomstenbron: al die koffie, appelgebak en een pilsje na afloop. We richten ons toen ook op een behoorlijk breed publiek; er waren tochten die niet enkel voor racefietsers waren, maar waar aan je ook gewoon op een huis, tuin en keuken-fiets kon deelnemen. Zo was er bijvoorbeeld ook de populaire avond fiets 4 -daagse.
Alle deelnemers betaalden ca. 6 gulden inschrijfgeld; daarvan hadden we een verplichte afdracht naar de KNWU en de kosten voor een medaille of herinneringstegeltje. Meestal bleef er zo’n 2 gulden over voor de organisatie.
Echt ruim was dat niet; de kantine inkomsten waren welkome extra inkomsten. Veel tijd heb ik in die kantine doorgebracht. In naam van Kees Kil (die z’n horeca-papieren had) deed ik de hele kantine. Dat was flink aanpoten op zo’n zaterdag of zondag, maar wel mooi. Soms was het zo druk en vloeide het bier bij terugkomst zo rijkelijk dat we nog voor een extra vaatje naar Theo de Kruif in de Veldpoortstraat moesten.
We zijn doorgegaan tot 1988, toen is het clubhuis verkocht. Wel hadden we die laatste jaren moeite om het concurrerende aanbod van DTC goed te pareren. DTC had daar meer mensen op gezet en verplichtte leden voor “vrijwilligerswerk. RTC moest het doen met “echte vrijwilligers”. Zelf kwam ik daarna meer aan het rijden van toertochten toe; iets wat ik altijd mooi gevonden heb.

Kun je hoogtepunten met ons delen?
Zeker! In de beginjaren gingen we met een clubje van 10-15 man een weekendje naar Limburg toerfiets versie van de Amstel Gold race te fietsen. Deze tocht heette toen “Dwars Door Limburg”. Dat betekende 1 overnachting, tentje op een camping in Zuid-Limburg en de volgende dag de volle 242 km fietsen. De groep bestond uit wedstrijdrenners en toerfietsers. Hoewel de wedstrijdrenners de 1e uren als eerste boven waren was dat na een paar uur compleet omgekeerd. Toerrijders hadden veel meer duurvermogen en konden ondanks al dat draaien en kern de laatste 100 km nog prima aan. Ik vergeet nooit meer dat een fietsmaatje, een goede wedstrijdrenner na goed 150 km zijn fiets in de greppel gooide en luid verkondigde niet meer verder te fietsen. Zo steenkapot was ie!
Ook waren de cyclocross trainingen in Leersum en zaaltrainingen onder begeleiding van Han, activiteiten die mij bijblijven.
Mooi was ook het MTB -weekend in de Ardennen; we huurden dan met 15-20 mensen een enorm groot huis ergens centraal in de Ardennen. Drie dagen met de MTB op pad en dan “thuiskomen” in zo’n enorm buitenhuis, mooie en gezellig. Koken deden we zelf, chef-kok was Jan Christiaanse.

En dichter bij huis: de Ronde van Wijk. Dat was toch ieder jaar een happening hoor.
Mooi deelnemersveld: naast de regionale toppers reden bijvoorbeeld ook de complete Nederlandse schaatsploeg met mannen als Frits Schalij en Hein Vergeer. Ook heeft Leontien van Moorsel hier aan de start gestaan en was een jaar met de hele Poolse fiets selectie. Wijk was een gewilde koers, het was er goed premie rijden! RTC zorgde voor een goede prijzenpot, we hadden goede sponsoren.
Oh ja, dat brengt me bij een van mijn andere activiteiten voor de club: op jacht naar een kledingsponsor. Lamesol was toen net in Wijk gevestigd en de eigenaar fietste zelf; ik kwam binnen en had gelijk m’n eerste sponsor gevonden!

Wat is fietsen voor jou, Arno?
Heel veel, ik vind fietsen enorm leuk! Het is voor mij ontzettend ontspannend, altijd geweest. Eigenlijk weet ik niet anders, naast lichamelijk inspannen is het voor mij altijd het leegmaken van gedachten geweest. Als het lekker gaat kom ik in een soort flow…………lastig uit te leggen, maar andere fietsers zullen begrijpen wat ik bedoel. Ik was een echte lange afstandsfietser, soms hele dagen weg; vond het mooi om alle hoeken van Nederland op te zoeken en op die manier ook flinke afstanden te maken. Hier in de omgeving, maar ook in het oosten en van het land en Limburg vind ik het heerlijk om uren door de bossen te rijden.
Het meest genoten heb ik van fietsen op Kreta met de MTB. Prachtige gravel paden en mooi geasfalteerde wegen waar je niemand tegenkomt, kleine authentieke dorpjes, beetje geschiedenis opdoen, wat cultuur snuiven, kortom de beste manier om Kreta te ontdekken.
Vanaf 1999 moet ik wat rustiger aan doen vanwege artrose linkerknie, dit is het gevolg van oude blessure die ik heb opgelopen tijdens basketballen. Heb toen kruisband en binnenband van knie afgescheurd, dit is na meerdere operaties nooit meer goed gekomen.
Arno is nog herstellende van corona; een besmetting voorjaar 2020 maakt dat hij nu nog niet goed kan doorademen. Fietstochten zijn relatief kort en het tempo is ook bescheiden. “Maar dat komt wel weer!”

Wat betekent RTC voor jou, toen en nu.
RTC was en is nog steeds de gezelligheid van samen fietsen. Al bij de oprichting stond samen fietsen, sociaal contact en de gezelligheid voorop. Vanzelfsprekend daagde je elkaar uit om tot het uiterste te gaan, maar daaromheen stond de kameraadschap en de gezelligheid centraal.
Ik heb aan 40-jarig RTC Duurstede heel veel plezier beleefd. Ik ben blij dat ik er met veel plezier energie en activiteit in kon stoppen. En mooi dat ook nu nog verschillende mensen van het 1e uur lid zijn van de club en/of fietsen met de club. Daartussen zoek ik nu nog m’n fietsmaatjes.
Voor mij is RTC Duurstede nu nog een club waar mensen samen fietsen met veel ruimte voor contact en gezelligheid. Zelf ben ik nu even minder actief, maar wil wel op de hoogte blijven van wat gebeurt binnen de club. Eerst moet ik maar eens zien om die naweeën van corona achter me te laten, door zelf vaker gericht op pad te gaan en aan te sluiten bij m’n fietsmaatjes binnen RTC.

JUBILEUMSOKKEN

40 jaar RTC sokken

Als het goed is heeft iedereen namens het bestuur een paar mooie jubileumsokken ontvangen. Uiteraard draag je deze sokken bij alle (jubileum) activiteiten waar je er van top tot teen gesoigneerd wilt uitzien!

Wil je een extra paar bestellen of zoek je nog een leuk kadootje?

UIT HET PELOTON

Uit het peloton: Ludwig van Aagten

Hoe is het met…………….Ludwig ?
-de RideSolo-redactie sprak een van onze leden, deze keer Ludwig van Aagten-

Ludwig, hoe is het met jou?
Op zich wel goed, ik ben goed herstellende van een knieoperatie. Heb o.a. door mijn werk (docent bouwtechniek VMBO) een aantal keren mijn knie overbelast. Een 2-tal operatie hebben uitkomst moeten bieden, deze 2e is geslaagd. “Ik wou te vlug, te veel, te snel en heb niet genoeg tijd genomen voor herstel; nu heb ik me rekenschap gegeven, haha “.
Hoewel je een nieuwe knie krijgt valt revalidatie tegen.
Daarnaast heb ik corona afgelopen jaar wel behoorlijk direct meegemaakt: mijn broer heeft corona gehad met naar het zich laat aanzien blijvend letsel en mijn moeder is helaas aan corona overleden. “Dus ja, dat is me niet in de koude kleren gaan zitten!”
Gelukkig kunnen we nu meer naar buiten en kan ik ook het fietsen weer oppakken.

Gezelligheid en plezier staat voorop!

RideSolo?
“Zeker………..of met z’n 2en. Ik ben afgelopen zondag geweest met mijn zoon op een van mijn favoriete rondjes over Beusichem. Ik zoek de drukte niet op, pak de rustige routes en als het even kan vermijd ik de “drukke fietsuren” zoals zondagochtend.”
Daarnaast moet ik in mijn werk natuurlijk alle maatregelen goed in acht nemen; voor mijn leerlingen en voor mijzelf.

Wat mis je nu en afgelopen tijd?
Alle sociale contacten en weinig omgang met familie. En zoals leerlingen school gingen missen miste ik het contact met mijn leerlingen.
qua fietsen heb ik afgelopen jaar het spinnen met RTC en de trainingssessies op de Wattbike gemist. Beide activiteiten doen echt wat voor je fietsconditie en waren altijd heel gezellig.
Overall is dit een tijd met weinig sociaal contact; ik ben een gezelligheidsmens dus heb nogal wat gemist in dat opzicht. Hopelijk komt er binnenkort snel een eind aan!

Nog plannen voor dit wielerjaar?
Zeker! Op het moment we weer mogen fietsen in groepen (als de NTFU-adviezen) wil ik de 23 groep gaan oppakken. Voorafgaand aan mijn knieblessure en corona had ik hier met de andere wegkapiteins al een plannetje voor gemaakt maar effectief is daar nog niets van terecht gekomen.

Zodra we mogen zou ik willen beginnen, allemaal niet zo moeilijk:
• wie wil sluit aan
• ter plekke bepalen we hoeveel km we rijden en welke route
• de langzaamste bepaald het tempo dat we rijden
• en natuurlijk samen uit, samen thuis; we laten niemand staan.

“Bij mijn vorige wielerclub heb ik al de nodige ervaringen hoe dit soort zaken praktisch te regelen, dus dat komt wel goed!” Wel zou het fijn zijn dat nog minimaal 1 ander lid dit samen met mij zou willen oppakken, dus meld je!
Belangrijkste kenmerk van deze fietsgroep: gezelligheid en sociaal contact. Racefietsen is meer dan zo ver en/of zo hard mogelijk fietsen; gezelligheid en plezier staat voorop.

“Ik zeg maar altijd zo: als je hard wilt fietsen dan moet je alleen op pad gaan, dat is de meest effectieve training. Deze fietsgroep gaat voor gezelligheid en de onderlinge contacten!”

Rondje Beusichem is favoriet.

MATERIALEN & TECHNIEK

Materialen en techniek

Zadels, billen en zadelpijn.

Veel fietser zullen het fenomeen “zadelpijn” wel kennen. Uiteraard is zadelpijn een breed begrip & varieert het van een beetje “een zere kont”, tot het écht niet meer kunnen zitten op je zadel.
Iedereen die “Code Geel: achter de schermen bij Jumbo-Visma” heeft gezien, weet inmiddels dat ook door de wol geverfde profs (in dit geval Tom Dumoulin) heel erg veel last kunnen hebben van hun zitvlak.
Kortom: afhankelijk van hoeveel last je hiervan hebt, kan het je plezier in het fietsen flink verpesten…

Men denkt vaak: “Ach, pijn hoort bij wielrennen, dus een pijnlijk zitvlak betekent gewoon even doorbijten”, en soms is dit ook zo, maar zeker niet altijd.
Er kunnen verschillende oorzaken zijn (eigenlijk te veel om op te noemen…maar hier in elk geval de meest voorkomende), en in de meeste gevallen is er absoluut wat aan te doen!

Eén oorzaak kan simpelweg zijn: je achterwerk moet wennen aan de relatief harde zadels die op een racefiets, MTB of gravelbike zitten. Dit geldt vooral voor beginnende fietsers, óf fietsers die binnen een korte tijd (veel) meer zijn gaan trainen dan ze voorheen deden. Kortom: dit is een kwestie van “zitvlees” kweken.
Hier hoort wel een bepaald soort zadelpijn bij, namelijk een beetje een beurs-achtig gevoel rond je zitbotjes & normaal gesproken zou dit echt wel minder moeten worden na een paar weken fietsen.

“Slapende genitaliën”…om het netjes uit te drukken. Iedereen die op een fiets zit heeft dit wel eens gehad, of kan zich er in elk geval iets bij voorstellen.
De oorzaak hiervan is -over het algemeen- vrij simpel: afknellen van bloedvaten en/of zenuwen, waardoor tintelingen ontstaan.
Er kunnen verschillende oorzaken zijn, maar 1 van de meest voor de hand liggende is: de punt van je zadel staat omhoog, waardoor er meer druk ontstaat. Je zadel waterpas is een goed uitgangspunt, en als dat nodig is, misschien zelfs een tikje met de neus naar beneden.
Een andere oorzaak van “Slapende genitaliën” kan zijn dat je een te smal zadel hebt. Hierdoor zit het zadel te veel “tussen” je zitbotjes, waardoor er zodoende meer druk komt op bloedvaten en zenuwen & hierbij is de remedie -uiteraard- het aanschaffen van een breder zadel.
Om te weten hoe breed je zadel moet zijn, kun je in veel gespecialiseerde winkels de juiste breedte van een zadel laten bepalen.
Dit kan je ook zelf, bijvoorbeeld op deze manier: Blog.Bikefit.com

Om de oorzaken voor “slapende genitaliën” af te sluiten, kan het ook zijn dat je een zadel “met een gat” nodig hebt. Vroeger had je alleen maar “gesloten zadels”, echter tegenwoordig is 80% van de verkochte zadels, een zadel met een “gat”
De uitsparing in het zadel dient ervoor om de druk op zenuwen en bloedvaten weg te nemen, waardoor tintelingen tot het verleden zouden moeten behoren. Voor veel mensen biedt dit wel verlichting, vooral als je een “zadel met gat” combineert met de juiste afstelling en in de juiste breedte zoals hierboven beschreven.

Qua zadelproblemen- zijn vrouwen en mannen gelijk?
Voor een groot deel kampen zowel vrouwen als mannen met dezelfde problemen. Maar er zijn ook een paar zadels, die specifiek voor vrouwen geschikt zijn. Een voorbeeld van een zadel wat momenteel heel populair is als “ultiem vrouwen-zadel” is de Specialized Power Mimic: Power zadel mimic

Verschillende soorten zemen van Assos

Als laatste soort zadelpijn, passeert een “branderig zitvlak” de revue. Dit uit zich in een schrijnend, branderig gevoel, het niet kunnen stilzitten en soms ook zelfs daadwerkelijke irritatie van de huid.
Nogal onprettig dus, maar in veel gevallen te voorkomen, of in elk geval te verminderen.
Om te beginnen: doe je zelf een lol, en koop een goede broek met een goede zeem. Veel mensen investeren wel heel veel geld in een dure fiets, maar vinden een broek van 150-200€ te duur.
Als je last hebt van een branderig zitvlak, kan een goede zeem in combinatie met zitvlak-crème wonderen doen.
Zitvlak-crème heeft als doel om de wrijving tussen je broek en je huid te verminderen, en om je huid te verzorgen. Goede broeken zijn bijvoorbeeld de broeken van Assos, Castelli, Rapha of dergelijke “betere” merken.
Daarnaast is de zitvlak-crème van Assos een aanrader: niet te dik of dun, antibacterieel & verkoelend (Chamois creme)

verschillende type zadels

Naast een goede broek (die de klachten verminderd) is de “root-cause” van een branderig zitvlak meestal: te veel bewegen op je zadel waardoor frictie ontstaat.
Veel voorkomende oorzaken zijn: je zadel staat te hoog, waardoor je zijwaarts heen en weer gaat schuiven. Tips voor de juiste zadelhoogte: blog.bikefit.com/saddle+height
Een andere veel voorkomende oorzaak is een zadel wat te “rond” is en daardoor je bekken niet voldoende stabiliseert, mocht je dus dergelijke klachten hebben, en je rijdt op een “rond” zadel, dan kan je eens een wat vlakker zadel uitproberen.
Een voorbeeld van een rond zadel is de Fizik Arione, waarbij dan de Fizik Antares bijvoorbeeld een vlakker alternatief zou kunnen zijn.

Kortom: een flink verhaal, over een flink probleem.
Er is geen sluitende oplossing die voor iedereen werkt, maar met de tips hierboven moeten de klachten aan het zitvlak in elk geval wél aan te pakken zijn!

JUBILEUMJAAR

Jubileumjaar 2021, 40 RTC Duurstede

De jubileumcommissie is druk bezig de laatste puntjes op de I te zetten om de diverse activiteiten te organiseren en van 2021 een heel mooi jubileumjaar te maken! Een jaar dat dat vol staat met jubileumactiviteiten waarbij het voor alle leden mogelijk moet zijn om deel te nemen. Is het niet aan de extreme versie van een activiteit dan zijn er zoals jullie gewend zijn van o.a. de openings- sluitingstocht of Mergellandtour altijd  aangepaste routes beschikbaar. Voldoet dat nog niet of heb je zelf leuke alternatieven ideeën om deel te nemen aan een activiteit (pasief of actie) meld je dan even bij de organisator van de activiteit en bespreek jouw idee.

RideSolo Jubileumeditie

In de speciale RideSolo Jubileum Activiteiten die binnenkort uitkomt lees je alle plannen en de agenda met alle activiteiten zoals de nu gepland worden.
Helaas werken de corona maatregelen nog niet helemaal mee, waardoor enkele activiteiten mogelijk wat verschoven moet worden.

RTC Duurstede 1981-2021 een jubileum dat je wil vieren!

# zaterdag 29 mei 40 jaar RTC – 4 wiekentocht
# zaterdag 19 juni 40 jaar RTC – van 40 naar 400
# zaterdag 28 augustus 40 jaar RTC – Mijl van Wijk – samen tijdrijden
# zaterdag 30 oktober 40 jaar RTC – receptie

Binnenkort meer info en de aankondiging van de eerste voorbereidingsritten!

MARCELS MOOISTE

Marcels Mooiste

Marcels mooiste dankt haar aan een van de beste RouteMeister van Europa, althans als de redactie hiervoor een prijs mocht uitreiken! Naast Marcel beschikt RTC Duurstede uiteraard over legio routetoppers, zeg maar het FC Barcelona van routemeisters is lid van onze vereniging. Vandaar dat in deze rubriek ook regelmatig ruimte is voor een van de andere toppers!

Indoor trainen – Tacx films
Ik zie inmiddels best veel RTC-ers die beschikken over een smarttrainer. Voor diegene die daar nog onbekend mee zijn: Smart fietstrainers kun je koppelen met populaire trainersoftware zoals Zwift. Jouw smart trainer wordt dan door je computer aangestuurd. Die past dan het stijgingspercentage automatisch aan aan het virtuele terrein waar jij op dat moment fietst. Zo maak je jouw trainingen op de fietstrainer realistisch en kun je ook je trainingen beter inrichten. En omdat je dan met duizenden andere tegelijk kunt fietsen wordt het afwerken van trainingen een heel stuk leuker. En daarmee maak je het voor jezelf ook wat makkelijker om een lange training binnen af te werken.

Zelf heb ik een Tacx Flux S Smart. Ik was vorig jaar nog net op tijd met de aanschaf, want vanaf oktober zijn deze apparaten nauwelijks nog leverbaar. Ik heb meerdere software programmaatjes geprobeerd. In eerste instantie Zwift. Ver uit het meest populaire programma. Het is een getekende virtuele wereld met meerdere vaste routes die je kunt rijden, waaronder een getekende versie van de Alpe D’Huez. Erg leuk om te doen, zeker in combinatie met de competitie met de vele andere fietsers uit alle werelddelen.

Het WK parcours in Imola

Na Zwift ben ik aan de slag gegaan met het softwareprogramma van Tacx. Zij werken met routes die op video zijn opgenomen. Je kunt kiezen uit meer dan 150 prachtige trainingsfilms van over de hele wereld. De fietstrainer reageert op de Tacx film. Dit wil zeggen dat deze bijvoorbeeld de weerstand aanpast aan de route. Kies je bijvoorbeeld voor een route met veel ups en downs, dan zal je merken dat je aanzienlijk meer moeite hebt met het oprijden van bergen dan met het afdalen. De weerstand verandert met de film mee, waardoor er een bijzonder realistische ervaring ontstaat. Wanneer je op je beeldscherm ziet dat je tegen de helling op moet gaan fietsen, dan merk je dat de weerstand van de fietstrainer ook toeneemt.

Ik heb inmiddels al de volgende routes gereden:
– Het WK parcours in Imola
– De Sella Ronda in de Dolomieten
– De finale van Luik-Bastenaken-Luik
– De finale van de Ronde van Vlaanderen
Maar ook routes in Toscane, Andalusië, Yokshire en Corsica.

Conclusie: Met de Tacx films heb krijg je echt het gevoel dat je op een andere locatie aan het fietsen bent. Er gaat natuurlijk niets boven buiten fietsen maar, op deze manier krijgt indoorfietsen een hele andere beleving.

De Sella Ronda in de Dolomieten

Heb jij nog een leuke route die je met RTC leden wilt delen? stuur deze naar de redactie info@rtcduurstede en misschien staat jou route hier de volgende keer wel.

ENTERTAINMENT

Home entertainment

In deze editie linken we naar 2 series, de eerste is een nog lopende serie over de weg naar Roubaix van Yves Lampaert de andere serie gaat over de laatste 4 dagen voor het openingsweekend van Victor Camenaerts.

De weg naar Roubaix.

Wielrenner Yves Lampaert krijgt dit voorjaar een eigen rubriek in Iedereen beroemd. Reporter Wouter Deboot, bekend van zijn fietstochten dwars door Amerika en Australië, volgt de renner op de voet tijdens zijn voorbereidingen richting Parijs-Roubaix 2021.

Four Day Classics preparition.

Hoe ziet de laatste week voor het openingsweekend er eigenlijk uit voor de renner!
Victor Campenaerts neemt jou in 5 videoblogs mee in zijn voorbereiding op het openingsweekend van de klassieke voorjaar. 

Nieuw in de entertainment hoek van RideSolo; lees de column van…

Wij trappen af met een leuke column van Christiaan Warger initiatiefnemer van Gravelrides.cc

klik op foto om column te lezen

Marijn de Vries

Deze schrijfster, wielrenster en journalist ook bekend van TV schrijft columns voor Trouw. Na de mooie overwinning van Jasper Stuyven afgelopen weekend verscheen er weer een pareltje uit haar pen.

klik op foto om column te lezen

40 JAAR RTC DUURSTEDE!

Alle informatie, verslagen en leuke weetjes rondom het jubileum verzamelen wij op een aparte webpagina. Klik op bovenstaande button om naar de webpagina RTC 40 jaar te gaan.

VERTEL HET ONS

Vertel het ons.

Is er iets wat je anders gedeeld had in onze gezamenlijke avond- en weekendrit, vertel het ons, door jou belevenis of gedachte te delen. Mail ons info@rtcduurstede.nl

Veel plezier komend weekend

MET DANK AAN

GOED WEEKEND, WEES VOORZICHTIG, BLIJF GEZOND!

Vorige editie lezen, klik op onderstaande button.